(Papaver Somniferum Linnaeus)

 

 

Voorbereiding en dosering (volgroeide plant)

• De bladeren worden verzameld tijdens de periode waarin de vruchtcapsules rijpen en worden in de schaduw gedroogd. Ze kunnen alleen of in rookmengsels worden gerookt. Na het consumeren van enkele joints wordt een nogal subtiele opiumwerking merkbaar. De gedroogde bladeren kunnen ook worden gebrouwen of gekookt om thee te maken.
• De twee belangrijkste producten zijn de capsules (maanzaadbolletjes) en de melkachtige latex. De plant bevat de grootste hoeveelheid latex aan het einde van de bloeifase en tijdens de eerste rijping van de vrucht. Het latexgehalte neemt af naarmate de capsule rijpt. Om deze reden worden zowel de capsules als de latex kort na het verwelken van de bloemen geoogst. De capsules worden afgebroken waar ze aan de stengel vastzitten en worden vers of gedroogd gebruikt. Om te drogen moeten ze in een enkele laag worden verspreid (bijvoorbeeld in de zon), omdat ze anders schimmelig kunnen worden.
• De zaden rijpen verder naarmate de koppen rijpen en zijn bruikbaar voor het zaaien van het volgende jaar (hoewel ze niet zo vitaal zullen zijn als die van een volledig gerijpte plant).

 

Het opium blauwmaanzaad is alleen bekend als cultuurplant. Hoewel vaak gedacht wordt dat de plant voor het eerst werd geteeld in Azië, ligt de oorsprong eigenlijk in Centraal- en Zuid-Europa. Het blauwmaanzaad werd al in de neolithische periode verbouwd in Noord-Italië, Zwitserland en Zuid-Duitsland. Het werd waarschijnlijk gebruikt als voedsel en als bedwelmende plant. De bedwelmende en kalmerende effecten van de zaden en olie die eruit gewonnen werden, waren mogelijk al bekend bij de bewoners van de paalwoningen. Het Germaanse volk plantte papavers in papaver- of maanzaadvelden. De papaver is een van de belangrijkste medicinale planten in de geschiedenis van de farmaceutica. Het bevat een latex, het sap van de plant. Wanneer de latex wordt blootgesteld aan lucht, stolt het tot een bruine massa die bekend staat als ruwe opium of simpelweg opium. De methoden om opium te verkrijgen werden niet ontdekt in Zuidoost-Azië - zoals vaak wordt aangenomen - maar in het stenen tijdperk in Centraal-Europa in het gebied van het Bodenmeer (Bodensee).

 

 

De plant is gemakkelijk te kweken uit zaden, die in het voorjaar moeten worden uitgestrooid. Sommige zaden zullen na 10 tot 15 dagen ontkiemen. De zaailingen houden niet van verplanten. Zodra papavers in de tuin zijn verschenen, is het relatief zeker dat ze altijd zullen terugkeren, want de plant zaait zichzelf vrij gemakkelijk uit. Het kan ook verwilderen en in naburige tuinen verschijnen. Bij het oogsten van de capsules moet erop worden gelet dat de koppen van sommige planten onaangeroerd blijven, zodat ze kunnen rijpen en zaad kunnen produceren voor het volgende jaar. Papavers zullen zich ook verspreiden als de gedroogde planten worden gecomposteerd, omdat de zaden met de compost worden verspreid. Papavers gedijen het best in warme bodems die rijk zijn aan voedingsstoffen, veel humus bevatten en goed verzorgd worden. De plant heeft veel kalk nodig en geeft daarom de voorkeur aan kalkrijke bodems.