Peganum Harmala

 

 

Bereiding en Dosering

• Het verbranden van de gedroogde zaden als wierook is verreweg het meest voorkomende gebruik van Peganum harmala. De zaden worden ook gebruikt als ingrediënt in rookmengsels, bijvoorbeeld met hasj (Cannabis indica). In Ladakh worden de zaden geroosterd op een gloeiend hete ijzeren plaat, zeer fijn gemalen en vervolgens gerookt, hetzij alleen of gemengd met tabak. Een bijzonder effectief rookmengsel kan worden verkregen uit 15 g zaden en het sap van een citroen. De gemalen zaden worden voorzichtig gekookt in water en citroensap tot er een pasta ontstaat. Gemengd met tabak en gerookt, wordt gezegd dat dit bedwelmende en afrodiserende effecten produceert.
• In Pakistan worden 5 tot 10 g ongemalen zaden met water ingenomen na een maaltijd voor inwendig gebruik. In Marokko worden de zaden toegevoegd aan wijn om harmelwijn te maken.
• Het poeder van de zaden wordt als snuifmiddel gebruikt om een "heldere geest" te verkrijgen.
• Tot 20 g poeder van de zaden kan worden ingenomen voor psychoactieve doeleinden, maar een dergelijke dosering kan ernstige toxische effecten hebben. "Meer dan 4 mg/kg (oraal) van de twee stoffen [harmine en harmaline] hebben hallucinogene effecten op mensen".
• Ongeveer 3 tot 4 g geplette zaden (ongeveer een theelepel vol) is effectief als een MAO-remmer om de DMT in ayahuasca-analogen te activeren. (Het is niet nodig om de zaden of, in gelatine capsules, het poeder door te slikken. Deze hoeveelheid kan worden geëxtraheerd in koud water, en de oplossing kan worden gebruikt). Er moet voorzichtigheid worden betracht bij het uitvoeren van dergelijke zelf-experimenten. Het is beter om te weinig dan te veel te gebruiken!

 

Effecten

• De zaden hebben een stemmingsverbeterende en depressiebestrijdende werking en stimuleren de verbeelding.
• Er zijn meldingen van droomachtige toestanden na inname van grotere hoeveelheden. Hoge doseringen kunnen hallucinogene effecten met zich mee brengen.
• Studies uitgevoerd aan de Universiteit van Kansas hebben aangetoond dat de harmine in Syrian Rue een antibiotisch effect heeft op micro-organismen.

 

Syrian Rue is waarschijnlijk een eeuwenoude rituele plant die vanaf een vroeg moment gebruikt werd voor psychoactieve doeleinden. Het zou de haoma van het oude Perzië kunnen zijn en werd later in ieder geval als vervanger ervoor gebruikt. De plant komt voor in de oude literatuur onder de naam peganon. De naam peganon (ook peganum) kan zijn afgeleid van Pegasus, het gevleugelde paard uit de oude mythologie, dat werd verwekt door Poseidon, de god van de zee en de stervende Medusa.

 

De plant is geïnterpreteerd als de legendarische magische plant die bekend staat als moly. De zaden, die zowel medicinaal als ritueel worden gebruikt, werden op een vroeg moment vanuit Perzië naar India geïmporteerd door moslims.

 

De plant was uiterlijk in de 15e eeuw aanwezig in Centraal-Europa en werd afgebeeld door de "vader van de botanie". In het Nabije Oosten en Noord-Afrika heeft Syrian Rue tot op de dag van vandaag grote betekenis als rituele wierook behouden. In Noord-Amerika en Centraal-Europa wordt het steeds vaker gebruikt om ayahuasca-analogen te produceren.

 

Hoewel Syrian Rue Fprobleemloos gedijt in extreme woestijnklimaten, is het kweken van de plant vaak moeilijk. De plant groeit vrijwel nooit in Centraal-Europa. Het is waarschijnlijker dat geschikte gronden en klimaten te vinden zijn in Zuid-Europa. In Californië is de teelt relatief eenvoudig. Daar worden de zaden eenvoudigweg uitgestrooid op normale, bevochtigde potgrond en voorzichtig ingedrukt. Als er voldoende - maar niet te veel - zonlicht is en de lucht warm is, zullen sommige zaden ontkiemen. Elk zaadje kan worden verpot zodra de wortel sterk genoeg is. Het kweken van grotere hoeveelheden Syrian Rue vereist aanzienlijke ervaring met en kennis van tuinieren.